Kryteria oceniania wypowiedzi ustnych ucznia

W edukacji społecznej i historycznej, jednym z kryteriów sukcesu jest opanowanie umiejętności z zakresu komunikacji, w tym: uczestniczenie w dyskusji, prezentacja i obrona własnego stanowiska, branie pod uwagę argumentów strony przeciwnej oraz przedstawianie argumentów uzasadniających własne stanowisko. Kryteria oceniania wypowiedzi pomogą nauczycielowi ocenić wypowiedzi ucznia.

Ocena dopuszczająca (2)

  • Wypowiedź przebiega chaotycznie, bez określonego planu.
  • Niedbały sposób mówienia, bez akcentowania najważniejszych punktów wystąpienia.
  • Konieczność ingerowania nauczyciela w przebieg prezentacji.
  • Wystąpienie opiera się na nieodpowiednich lub źle zrozumianych informacjach.
  • Wiedza ucznia jest ograniczona i w znikomym stopniu wyczerpuje temat.

Ocena dostateczna (3)

  • Wystąpienie cechuje znajomość podstawowych zagadnień programowych oraz podstawowych elementów wystąpienia: wstęp; zarysowanie głównego problemu oraz głównych tez wystąpienia; podsumowanie.
  • Jednocześnie brak
  • w wystąpieniu płynności oraz jasnego określenia własnego stanowiska wobec omawianego problemu.
  • Nie występują odniesienia do literatury, zdarzeń rzeczywistych; sporadycznie uczeń nawiązuje do wiedzy zdobytej poza lekcjami historii.
  • Nauczyciel sporadycznie ingeruje w tok wypowiedzi.

Ocena dobra (4)

  • Uczeń zna i stosuje zasady konstruowania wypowiedzi.
  • Wypowiedź jest kreatywna.
  • Prezentowana analiza świadczy o dobrym opanowaniu materiału.
  • Uczeń sięga do przykładów z literatury, innych dziedzin nauki.
  • Przedstawione są różne stanowiska dotyczące problemu, czasami faworyzując jedną ze stron. Wynika to z braku obiektywizmu, bądź też z nieumiejętności dokonania wyczerpującej analizy porównawczej.
  • Mówca potrafi bronić swojego sądu oraz odpowiedzieć na większość pytań i wątpliwości.
  • Argumenty użyte w trakcie wypowiedzi są czasami powierzchowne.

Ocena bardzo dobra (5)

  • W wystąpieniu zarysowano wszystkie wymagane elementy wypowiedzi.
  • Wypowiedź jest płynna, jasno określono w niej stanowisko mówcy.
  • Argumenty poparte są właściwymi przykładami, wskazującymi na bardzo dobrą znajomość materiału programowego.
  • Odpowiednie odniesienie się do lektur, źródeł i wydarzeń rzeczywistych.
  • Płynne przechodzenie od elementów prezentacyjnych do polemicznych.
  • Właściwe podsumowanie i wnioski końcowe.
  • Właściwa składnia, intonacja, poprawność gramatyczna, sporadyczne błędy.

Marek Misztal

Print Friendly

Dodaj komentarz